Asia Wrap-Up

Het zit erop: De Intrepid Tour door Thailand > Laos > Vietnam > Cambodja > Thailand. Wat ging het snel, al was het een maand, en wat zagen we veel. Maar wat waren de grootste hoogte- en dieptepunten? Hier komen ze nog 1 keer, in niet-alfabetische volgorde:

(enkele van de) REDENEN OM NAAR AZIE TE GAAN:
* De honderden tempels en andere prachtige gebouwen die door heel azie verstopt zijn
* Een nachtje in de disco-coupe van de sleepertrain tussen Bangkok en Chang Mai met een ladyboy als DJ
* De spontaniteit en nieuwsgierigheid van de kinderen in alle dorpjes waar we doorheen kwamen
* Thuis eten(/slapen) bij de lokale bevolking
* Het bezoeken van goede doelen, die overal op klein- en grootschalig niveau door azie te vinden zijn
* Het bekijken van lokale ambachten en daarna een avondje over de nachtmarkt lopen
* Een boottocht door Halong Bay, Vietnam
* De prijs van alles in Azie: eten, drinken, spullen... heerlijk
* De informatieverstrekking over de Tweede Wereld- en Vietnamoorlog. Je geschiedenisboek was nog nooit zo helder en levensecht
* Cyclo City Tours. Beste uitvinding sinds de boterham
* Alle fantastische landschappen waar eigenlijk muziek onder hoort...
* De vreemde talen die je overal hoort: het Thais (dat klinkt als een dreinend kind met een overbeet), het Laos' (dat klinkt als een verkouden bejaarde zonder gebit), het Vietnamees (als een man die zo kwaad is dat hij je ieder ogenblik in je arm kan bijten) en het Cambodjaans, waarbij het lijkt alsof de mensen praten terwijl ze net een kom noedels naar binnen aan het werken zijn...



REDENEN OM EEN STUKJE OM TE VLIEGEN:
* De hele dag mensen om je heen die iets van je willen: mensen die je aanschieten als je over de markt loopt, je aan je arm hun winkel intrekken, mensen die gelijk naar de uitgang van je bus zwermen om je spullen te verkopen, mensen die je meteen meerdere kleuren en maten van een product laten zien, terwijl je er alleen maar even kort naar keek en niet eens van plan was om het te kopen en dat nu zeker niet meer wilt.
* De interessante, doch twijfelachtige rijvaardigheid van de gemiddelde taxi-cyclo-tuktuk-motorbike bestuurder
* Het eten van voedsel dat vlak naast de snelweg bereidt wordt
* Mannetjes die overal, de hele dag in het rond lopen te kwaten en rochelen
* Buiten zijn tijdens een fikse regen/onweersbui in Thailand tijdens het regenseizoen
* Proberen over te steken in Vietnam
* Achterop een motorbike door Vietnam scheuren en mensen zien proberen te oversteken
* Maatkleding laten maken in Hoi An
* De 'snelheid' waarmee het eten in restaurants in Laos gebracht wordt...
* Het ontbreken van de uitvinding die wij 'servetjes' noemen in alle landen, in plaats daarvan veeg je altijd je gezicht af met losse velletjes wc-papier
* De schreinende zaak rondom zwerfkinderen in Cambodja
* Gefrituurde insecten. Serieus.


"En als je het niet gelooft, ga je toch lekker zelf kijken?"

Siem Reap (CAMBODJA) / Bangkok (THAILAND)

Beste luisteraars, hier dan -na lang wachten- weer een bericht van uw razende reporter. Ik heb de vreselijke buikpleuris overleefd en zit nu vrij vrolijk in Bangkok mijn laatste dag door te brengen. Heb na drie dagen op water geleefd te hebben inmiddels weer gegeten en veel sight-ge-see-ed, dus ik kan er geloof ik weer tegen. En wat is er, ondanks de inwendige crisis, weer een hoop gebeurd. Lieve beeldschermkinderen, laten we het verleden maar rusten voor nu en snel beginnen...

Allereerst terug naar Siem Reap. Of eigenlijk 5-en-een-halve kilometer daarboven. De tempels van Ankor Wat. En omringende tempels, waar onder andere een Indiana Jones en Tombraider film zijn opgenomen. Ik kan er veel over schrijven (bijvoorbeeld dat er daar zoveel zielige straatkinderen werken dat je maar weer eens beseft hoe goed het wij toch hebben), ik kan er weinig over schrijven (bijvoorbeeld dat ik over een van de tempelgronden gekotst heb en daarna van onze tourguide een verrassend fijne hoofd- en nekmassage met tijgerbalsem langs de kant van de weg kreeg en ik heel even overwoog om met hem te trouwen -sorry nick-), maar laten de foto's deze keer maar weer eens voor zich spreken, want wat was het er mooi:












gekke gezichten in de rots... / raadt eens waar we nu weer op zitten?





Tombraider Tempel:






Tempel voor vrouwen... eh... apen? En bedankt!




Siem Reap zelf is een uitermate plezante stad om in te verblijven, gezellige restaurantjes met heerlijk eten, leuke clubs (heb ik van horen zeggen, ik ben niet verder dan de badkamerdeur gekomen) en een grote nachtmarkt.
Je kunt er ook heel goed verdwalen (voor ongeveer 2 uur) en snikkend een restaurant binnenlopen na 10 onduidelijke mensen de weg te hebben gevraagd, waarna de manager zijn brommer pakt en je naar je hotel brengt (voor niets) en dat dan uiteindelijk blijkt dat je vlakbij datzelfde hotel al tijden aan het rondlopen was... maar laten we het daar verder ook niet meer over hebben...

Waar ik het wel over wil hebben is meneer Beat Richner. We zijn tijdens onze reis langs een behoorlijk aantal goede doelen gekomen, maar deze meneer was wel zo geweldig dat ik besloten heb een stukje aan hem te wijden op mijn hoofdsite. Als je meer wilt lezen over de man die vanuit het niets een aantal ziekenhuizen in Cambodja heeft opgericht, lees dan HIER verder.
Ik zal binnenkort meer goede doelen beschrijven op de site, dus hou het in de gaten als je interesse hebt.

Nog even een promotie mijner-site's: ik kom binnenkort in het tijdschrift "Yes" te staan met mijn website, zodra ik weet welk nummer het is laat ik het natuurlijk weten!!!

Na de prachtige tempels van Ankor was het een paar dagen later weer terug naar Bangkok over een niet zo prachtige weg. Laat ik zeggen dat deze 'dancing road' bij veel van de inzittenden voor een verdubbeling van het toiletbezoek gezorgd heeft. Gelukkig kwamen we in Bangkok weer in hetzelfde hotel als dag 1, wat dus een heerlijk luxe afscheidsnachtje was voor ons.

Gisteren had ik nog een volle dag in de stad en samen met drie overgebleven meiden hebben we een dagtrip naar de 'Floating Market', 'Bridge over the river Kwae' (spel ik vast verkeerd) en de 'Tiger Temple' gemaakt. Tja, wat kan ik erover zeggen? Erg, erg lang in de bus en overal maar weinig tijd, maar al met al wel een leuke afsluiter van mijn tijd hier in Azie.




haha








juist. no worries



Ik heb ondertussen afscheid genomen van alle meiden, zometeen ook van Laura, mijn kamergenootje van de hele reis. Dan is het in de taxi (jaja, ben nu luxe gewend he) naar het vliegveld en om tien over 6 hier de lucht in richting Sydney. Spreek jullie vanaf daar weer!!!

Doeiiii,
xx Nienke

Lees meer handige reistips over Cambodja op: Around The Globe